Obiekt

Ta publikacja jest chroniona prawem autorskim. Dostęp z komputerów Biblioteki Medycznej UJ CM.
Ta publikacja jest chroniona prawem autorskim. Dostęp z komputerów Biblioteki Medycznej UJ CM.

Tytuł: Neurobiologiczne i behawioralne aspekty niedoboru cynku w depresji

Abstrakt:

Prowadzone od dwóch dekad badania pozwoliły na sformułowanie nowej teorii depresji, zakładającej hiperaktywność układu glutamatergicznego w tej chorobie. Doświadczenia przeprowadzone z użyciem antagonistów tego układu dostarczyły dowodów na ich przeciwdepresyjne działanie. Jednym z nich okazał się cynk, który wykazywał przeciwdepresyjną aktywność w przedklinicznych testach i modelach depresji, a także w klinice. Liczne badania dowodzą o deficycie cynku u pacjentów depresyjnych, jednak nie dają jednoznacznej odpowiedzi czy niedobór pierwiastka wynika z trwającej choroby, czy stanowi jej przyczynę. Celem niniejszej pracy było określenie wpływu deficytu cynku na rozwój zachowań pro-depresyjnych w teście wymuszonego pływania i teście zawieszania za ogon oraz na poziom wybranych czynników biochemicznych.W tym celu myszy CD-1 otrzymywały dietę kontrolną (33,5 mg Zn/kg) lub z deficytem cynku (0,2 mg Zn/kg). Po odpowiednim czasie przeprowadzony został test wymuszonego pływania (FST), test zawieszania za ogon (TST) oraz test spontanicznej aktywności lokomotorycznej. Dieta z ograniczoną zawartością pierwiastka spowodowała wzrost czasu immobilizacji w FST i TST, co świadczy o depresyjnym behawiorze. Zwierzęta nie wykazywały zmian w aktywności lokomotorycznej. Kolejnym etapem w niniejszej pracy było zbadanie poziomu cynku i kortykosteronu w surowicy krwi po diecie z ograniczoną zawartością cynku i poddanych FST. Zwierzęta z deficytem pierwiastka wykazywały istotną redukcję poziomu cynku oraz istotny wzrost poziomu kortykosteronu w surowicy krwi, zatem można wnioskować o korelacji zredukowanego poziomu cynku z hiperaktywacją osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy (PPN).W dalszej części pracy zwierzęta zarówno po diecie kontrolnej jak i diecie z deficytem cynku otrzymywały jednorazowo lub chronicznie imipraminę (30 mg/kg), escitalopram (4 mg/kg), reboksetynę (10 mg/kg) lub bupropion (15 mg/kg). Imipramina i escitalopram zastosowane jednorazowo u zwierząt, które otrzymywały dietę niskocynkową przez 3 tygodnie spowodowały wzrost czasu immobilizacji w TST względem aktywności tych leków u zwierząt kontrolnych. Istotny wzrost czasu immobilizacji w FST obserwowany był również po 4 tygodniach diety i jednorazowych iniekcjach wszystkich podanych leków. Natomiast tylko jednorazowe lub chroniczne podania escitalopramu czy bupropionu lecz nie imipraminy i reboksetyny u zwierząt, które otrzymywały dietę niskocynkową przez 6 tygodni spowodowały wzrost czasu immobilizacji w FST względem aktywności tych leków u zwierząt kontrolnych. Wskazuje to na różną reaktywność (wrażliwość) badanego modelu deficytu cynku na leki przeciwdepresyjne. Końcowym etapem niniejszej rozprawy było zbadanie poziomu białka BDNF i receptora GPR39 w korze frontalnej po diecie o ograniczonej zawartością cynku. Zwierzęta z deficytem tego pierwiastka wykazywały istotną, 53% redukcję poziomu GPR39, co świadczy o zaangażowaniu cynku w aktywację szlaków związanych z tym receptorem. Wykazano również 49% redukcję białka BDNF, co świadczy o prawdopodobieństwie zachodzenia procesów neurodegeneracyjnych w niedoborze tego pierwiastka. Wyniki zaprezentowane w niniejszej rozprawie doktorskiej świadczą, że deficyt cynku stanowi istotny czynnik w rozwoju zachowań depresyjnych. Zastosowana dieta o ograniczonej zawartości pierwiastka powodowała depresyjny behawior, który skorelowany był z redukcją poziomu cynku i hiperaktywacją osi PPN, obserwowaną u większości pacjentów cierpiących z powodu depresji. Zastosowanie leków przeciwdepresyjnych o różnym mechanizmie działania w deficycie cynku wykazało, że niedobór tego pierwiastka można zaproponować jako nowy model depresji. Wyniki przedstawionych badań wskazują na szczególna rolę deficytu cynku w patomechanizmie depresji.

Miejsce wydania:

Kraków

Stopień studiów:

2 - studia doktoranckie

Dyscyplina:

farmakologia ; psychiatria

Instytucja nadająca tytuł:

Uniwersytet Jagielloński. Collegium Medicum. Wydział Farmaceutyczny. Katedra Farmakobiologii.

Promotor:

Gabriel Nowak

Data wydania:

2011

Identyfikator:

oai:dl.cm-uj.krakow.pl:3422

Sygnatura:

ZB-115830

ControlNumberVIRTUA:

kliknij tutaj, żeby przejść

Język:

pol

Prawa dostępu:

tylko w bibliotece

Lokalizacja oryginału:

Biblioteka Medyczna Uniwersytetu Jagiellońskiego- Collegium Medicum

Kolekcje, do których przypisany jest obiekt:

Data ostatniej modyfikacji:

17 paź 2019

Data dodania obiektu:

6 mar 2013

Liczba wyświetleń treści obiektu:

6

Liczba wyświetleń treści obiektu w formacie PDF

6

Wszystkie dostępne wersje tego obiektu:

http://dl.cm-uj.krakow.pl:8080/publication/3422

Wyświetl opis w formacie RDF:

RDF

Wyświetl opis w formacie OAI-PMH:

OAI-PMH

Nazwa wydania Data
ZB-115830 17 paź 2019
×

Cytowanie

Styl cytowania:

Ta strona wykorzystuje pliki 'cookies'. Więcej informacji