Według Światowego Raportu o Raku, opracowanego w 2003 roku przez zespół International Agency for Research on Cancer (IARC) istniejącej przy WHO, w roku 2000 nowotwory złośliwe były przyczyną śmierci 6,2 miliona ludzi na całym świecie, a u 5,3 miliona mężczyzn i 4.7 miliona kobiet rozwinął się nowotwór złośliwy. Tempo, z jakim rozwijają się złośliwe choroby nowotworowe, jest tak duże, że w roku 2020 liczba ta może powiększyć się o 50% do 15 miliona nowych zachorowań (1). Nowotwory złośliwe w Polsce są drugą co do częstości przyczyną zgonów (2). Niedożywienie jest zjawiskiem nieodłącznie związanym z chorobami nowotworowymi przewodu pokarmowego. W literaturze światowej autorzy (49,50-54,58,59,63,71,93,146,147) podkreślają częstość niedożywienia wśród chorych przyjmowanych do szpitali, w granicach 30 - 50 %. Im w wyższym odcinku przewodu pokarmowego umiejscowiony jest nowotwór, tym niedożywienie rozwija się szybciej. Shike (75), Szczygieł (76), Frączek (16) w zasadzie zgodnie uważają, że niedożywionych jest około 80% chorych z rakiem przełyku, 60% z rakiem żołądka, a 10-15% z rakiem jelita grubego. Niedożywienie jest rzadko rozpoznawane i leczone, mimo że należy do czynników odpowiedzialnych za częstość występowania powikłań i przedłużony czas pobytu w szpitalu. Współcześnie kierunki badań koncentrują się na analizie skutków niedożywienia chorych poddawanych zabiegom chirurgicznym ; oraz celowości wprowadzania leczenia żywieniowego. Za cel pracy przyjęto ocenę stanu odżywienia chorych z rozpoznanym rakiem żołądka, trzustki i jelita grubego przed zabiegiem operacyjnym oraz określenie związku stanu odżywienia chorych ze stopniem radykalności zabiegu operacyjnego, a także związku wskaźników odżywienia i stosowanego leczenia żywieniowego z występowaniem powikłań pooperacyjnych u chorych operowanych z powodu raka żołądka, trzustki i jelita grubego. Badania wykonano w oparciu o dokumentację kliniczną 915 chorych z rozpoznaniem raka żołądka (n = 282 ), trzustki (n = 108 ) i jelita grubego (n = 525) operowanych w I Katedrze Chirurgii Ogólnej i Klinice Chirurgii Gastroenterologicznej Collegium Medicum UJ w latach 2000 – 2003. Wybrano cztery wskaźniki oceny stanu odżywienia: poziom albumin w surowicy krwi, całkowitą liczbę limfocytów w 1 mm3, procent utraty masy ciała i Body Mass Index. W pracy zastosowano metody statystyki opisowej, badanie przedziałów ufności 95%CI, test t Studenta dla porównywania średnich, test c2 dla porównywania częstości zdarzeń, analizę korelacji liniowej, analizę regresji logistycznej. Za istotne statystycznie uznano wyniki na poziomie istotności p < 0,05. Analizy statystyczne wykonano za pomocą programu „Excel”. Na podstawie uzyskanych wyników z przeprowadzonej analizy dokumentacji stwierdzono, że około 40% pacjentów z rakiem żołądka, trzu ; stki i jelita grubego w dniu przyjęcia do szpitala charakteryzowało się cechami stanu niedożywienia, a najwyższy procent niedożywienia występował wśród pacjentów z grupy chorych z rakiem żołądka i trzustki. Analiza czterech wybranych wskaźników oceny stanu odżywienia wykazała, że Body Mass Index (BMI) nie jest miarodajnym wskaźnikiem oceny stanu niedożywienia chorych z rakiem przewodu pokarmowego. W każdej badanej grupie procent niedożywionych pacjentów, u których wykonano zabieg resekcyjny R0, R1 jest niższy niż u chorych, u których wykonano zabieg resekcyjny R2 lub nieresekcyjny. Pacjentów z cechami niedożywienia w grupie chorych z rakiem żołądka jest istotnie statystycznie mniej wśród chorych, u których wykonano zabieg resekcyjny R0, R1 niż resekcyjny R2 i nieresekcyjny (p = 0,00005). Wśród chorych z rakiem trzustki i jelita grubego różnica ta jest nieistotna statystycznie (odpowiednio p = 0,08 i p = 0,44). W każdej badanej grupie obserwowano występowanie powikłań pooperacyjnych. Największy procent powikłań pooperacyjnych wystąpił wśród chorych operowanych z powodu raka trzustki 61,11%, następnie z powodu raka żołądka 39,36% i raka jelita grubego 37,9%. ; Badano związek stanu odżywienia chorych z rakiem żołądka, trzustki i jelita grubego w dniu przyjęcia do szpitala z uwzględnieniem trzech wskaźników: procentowej utraty masy ciała, poziomu albumin, całkowitej liczby limfocyt ; ów z występowaniem powikłań pooperacyjnych. W grupie chorych z rakiem żołądka pacjenci z utratą masy ciała (p = 0,005), z mniejszym poziomem albumin (p = 0,001) są bardziej narażeni na powikłania pooperacyjne. Natomiast pacjenci z rakiem jelita grubego z wyższym poziomem albumin przed zabiegiem operacyjnym charakteryzują się mniejszą liczbą powikłań pooperacyjnych (p = 0,001). Stan niedożywienia wpływa na prawdopodobieństwo zgonu (p = 0,01) w tej grupie pacjentów. Zaobserwowano więcej powikłań pooperacyjnych w grupie chorych niedożywionych z rakiem żołądka i trzustki. W każdej grupie chorych stosowano leczenie żywieniowe. W grupie chorych z rakiem żołądka leczenie żywieniowe otrzymało 225 chorych (79,8%), w grupie chorych z rakiem trzustki 69 (63,9%), a w grupie chorych z rakiem jelita grubego 228 (43,4%). Zastosowany model leczenia żywieniowego pozwala na osiągnięcie podobnego odsetka powikłań po zabiegach resekcyjnych R0R1 niezależnie od wskaźników stanu odżywienia.
Feb 8, 2023
Nov 21, 2012
20
0
http://dl.cm-uj.krakow.pl:8080/publication/1079
Edition name | Date |
---|---|
ZB-104247 | Feb 8, 2023 |
Walewska, Elżbieta
Ścisło, Lucyna
Sobuta, Eliza K.
Fatyga-Kotula, Paulina
Wójcik, Katarzyna
Babiarczyk, Beata