Celem pracy jest określenie skuteczności oraz bezpieczeństwa stosowania pentoksyfiliny (PTX) w postaci inhalacji, w profilaktyce dysplazji oskrzelowo-płucnej (BPD). Dotychczas najczęstszym postępowaniem profilaktycznym w BPD była wczesna, pourodzeniowa podaż sterydów, które jednak powodują poważne objawy uboczne. Prospektywne, randomizowane, badanie kliniczne zostało przeprowadzone w Klinice Neonatologii Katedry Ginekologii i Położnictwa CMUJ. Dotyczyło ono 150 przedwcześnie urodzonych noworodków z bardzo małą urodzeniową masą ciała (VLBW). Głównym kryterium zakwalifikowania noworodka do badania była konieczność stosowania tlenoterapii >30%, bądź wsparcia oddechowego po 72 godzinach od chwili urodzenia. W czwartej dobie życia noworodki przydzielane były na drodze randomizacji do jednej z trzech badanych grup: inhalacji PTX, podaży dożylnej deksametazonu i inhalacji z soli fizjologicznej - placebo. W trakcie postępowania profilaktycznego pobierana była od noworodków krew do badania stężenia cytokin takich, jak: TNFa, IL-8, IL-10 oraz IL-12 oraz krew do oznaczania poziomu pentoksyfiliny i jej trzech metabolitów w osoczu. Porównywanie uzyskanych danych w trzech grupach noworodków równocześnie wykazało, iż znamiennie rzadziej stwierdzano BPD jedynie u pacjentów w grupie PTX, u których urodzeniowa masa ciała zawierała się w przedziale pomiędzy 1000g a 1500g (VLBW). Nie stwierdzono ż ; adnych poważnych działań niepożądanych związanych z zastosowaniem PTX.
26 cze 2023
21 lis 2012
1 149
187
http://dl.cm-uj.krakow.pl:8080/publication/846
Nazwa wydania | Data |
---|---|
ZB-108806 | 26 cze 2023 |
Lisowska-Miszczyk, Ilona
Grudzień, Andrzej
Janeczko, Magdalena
Durlak, Wojciech
Sarnecka, Agnieszka
Błaszczyński,Michał (red ). Jankowski,Andrzej (red ).
Pobiega, Monika
Fraś, Małgorzata