Ze względu na funkcjonalne znaczenie stawu kolanowego, a równocześnie rosnącą liczbę urazów konieczne jest ciągłe poszukiwanie optymalnych metod leczenia zarówno operacyjnego, jak i pooperacyjnej rehabilitacji. Celem rehabilitacji pooperacyjnej po rekonstrukcji ACL jest przywrócenie w jak najszybszym czasie prawidłowej funkcji stawu kolanowego. Prawidłowy program usprawniania powinien przede wszystkim zawierać wiele różnych elementów kinezyterapii, w tym trening propriocepcji. Celem badań jest ocena wyników leczenia rehabilitacyjnego pacjentów po rekonstrukcji ACL metodą artroskopową przez portalową jedno i dwu pęczkową podczas przeprowadzonej według jednorodnego, według własnego programu usprawniania. W analizie wyników uwzględniono 94 pacjentów zakwalifikowanych wedle przyjętych kryteriów włączenia, którzy ukończyli cały program badań. W grupie 1 było 49 osób po rekonstrukcji jednopęczkowej (średnia wieku 36,5 lat), w tym 17 kobiet i 32 mężczyzn. W grupie 2 (średnia wieku 35,6 lat) było 45 pacjentów po rekonstrukcji dwupęczkowej (17 kobiet i 28 mężczyzn). Badania przeprowadzono przed operacją (badanie wstępne) i po zabiegu w 7 dobie (badanie 1), 14 dobie (badanie 2), 21 dobie (badanie 3) oraz po 4 (badanie 4), 6 (badanie 5) i 12 (badanie 6) tygodniach od zabiegu. W badaniu uwzględniono pomiar siły mięśni i zakresu ruchu stawu kolanowego, artrometrii, ocenę równowagi i dolegli ; wości bólowych, a także subiektywną ocenę według skali Lysholma i arkusza oceny IKDC 2000. W badanych uwzględniono również test balotowania rzepki oraz odnotowywano informacje dotyczące punkcji stawu kolanowego. Uzyskane wyniki poddano analizie statystycznej. ; W ocenie biernego i czynnego zakresu ruchu zginania stawu kolanowego pacjenci z grupy 1 uzyskali istotnie statystycznie lepsze wyniki w badaniu po 4 i 6 tygodniach od zabiegu. U wszystkich badanych pacjentów w badaniu po 12 tygodniach uzyskano prawidłową siłę mięśni prostowników uda. Istotną statystycznie różnicę wykazano w badaniu siły mięśni zginaczy uda wykonanym po 12 tygodniach, gdzie lepsze wyniki uzyskali pacjenci z grupy 1. Zastosowanie rekonstrukcji metodą dwupęczkową (grupa 2) pozwoliło na uzyskanie istotnie statystycznie lepszej stabilności stawu kolanowego w ocenie artrometrycznej przy zastosowaniu tego samego programu rehabilitacji. W badaniach nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic w ocenie równowagi statycznej i dynamicznej między badanymi grupami. U pacjentów z grupy 1 stwierdzono istotne statystycznie mniejsze dolegliwości bólowe we wszystkich badaniach. Wyniki uzyskane w subiektywnej ocenie sprawności stawu kolanowego za pomocą zmodyfikowanej skali Lysholma i arkusza IKDC 2000, są porównywalne i wykazały większą sprawność pacjentów z grupy pierwszej, co było istotne statystycznie. Wyniki testu b ; alotowania rzepki były istotne statystycznie na korzyść pacjentów z grupy 1 w badaniach po 3 i 4 tygodniach. Programy usprawniania po rekonstrukcji ACL powinny się różnić w zależności od zastosowanej metody operacyjnej. Przeprowadzone badania wykazały, że pacjenci operowani metodą dwu pęczkową (grupy 2) mieli gorsze wyniki w większości ocenianych parametrów, pomimo lepszej stabilności stawu kolanowego. W programie usprawniania należałoby zwrócić szczególną uwagę na zmniejszenie obrzęku i dolegliwości bólowych, co prawdopodobnie pozwoli uzyskać lepsze wyniki w tej grupie.
Mar 14, 2023
Mar 16, 2018
9
0
http://dl.cm-uj.krakow.pl:8080/publication/4216
Edition name | Date |
---|---|
ZB-127386 | Mar 14, 2023 |
Trąbka, Rafał
Fibiger, Wojciech
Głodzik, Jacek
Wodzińska, Mariola E.
Kowalski, Robert
Kamiński, Paweł