Obiekt

Tytuł: Ocena reperfuzji miokardium po natychmiastowej lub odroczonej angioplastyce wieńcowej po zastosowaniu terapii fibrynolitycznej w zawale serca

Abstrakt:

W aktualnych wytycznych leczenia zawału serca STEMI szczególny nacisk kładzie się na rolę wczesnej diagnostyki i rozpoczęcia leczenia zawału serca jeszcze w fazie przedszpitalnej oraz na wyeliminowanie transportu własnego chorego lub do placówek ochrony zdrowia, które nie będą w stanie zapewnić pierwotnej angioplastyki (PPCI). jednak najważniejszym bezpośrednim celem leczenia zawału serca jest udrożnienie zamkniętej. Cel ten można osiągnąć stosując leczenie reperfuzyjne: farmakologiczne i/lub mechaniczne (PCI). Celem badania jest ocena angiograficznych parametrów reperfuzji tętnic wieńcowych nasierdziowych oraz miokardium i ocena sercowego rezonansu magnetycznego (CMR) u chorych po wstępnej terapii litycznej i kierowanych do leczenia inwazyjnego. Pacjenci po skutecznej fibrynolizie definiowanej jako całkowite ustąpienie dolegliwości bólowych, z pełna rezolucja odcinka ST, z napływem TIMI 3 w angiografii zostali przydzieleni do natychmiastowej angioplastyki wieńcowej lub do odroczonej angioplastyki wieńcowej(czas odroczenia 3-5 dni). Do badania włączono 96 pacjentów: 48 pacjentów do grupy natychmiastowa PCI i 48 pacjentów do grupy odroczona PCI - mediana czasu odroczenia wynosiła 3 dni). CMRwykonano u 20 pacjentów po natychmiastowej angioplastyce i u 24pacjentów po odroczonej angioplastyce. Wystąpił trend douzyskiwania gorszej perfuzji mięśnia sercowego po zabiegu natychmiastowej PCI (tMPG 2+3 88% vs 67%, p=0.06). W grupie z odroczona angioplastyką wieńcową stwierdzono spontaniczną poprawę perfuzji po 3 dniach (tMPG2+3 81% vs 91%, p=0.2)aczkolwiek nieistotną statystycznie. W obu badanych podgrupach nie wykazano różnicy w wielkości zawału serca ocenianego w CMR (10,1±10 vs. 10,5±5, p=NS). Jednak u pacjentów, którym wykonano natychmiastową angioplastykę wieńcową stwierdzono wzrostobjętości końcowo-skurczowej i rozkurczowej lewej komory i istotnie nizszą frakcje wyrzutową lewej komory. U 2 pacjentów z odroczona angioplastyka wystapił nawrót niedokrwienia i wykonano u nich pilna PCI w czasie hospitalizacji. U chorych po wstępnej terapii litycznej i uzyskaniu reperfuzji TIMI 3 natychmiastowa PCI jest metodą skuteczną ale nie poprawia perfuzji mięśnia sercowego. Odroczenie zabiegu PCI powoduje wzrost częstości nawrotów niedokrwienia (pilnych PCI). Zastosowane strategie reperfuzji prowadzą do podobnejwielkości obszaru zawału serca ocenianego w rezonansie magnetycznym. Jednak natychmiastowa PCI po leczeniu litycznym może powodować pogorszenie funkcji lewej komory w obserwacji odległej w porównaniu do wykonania opóźnionej PCI.

Miejsce wydania:

Kraków

Stopień studiów:

2 - studia doktoranckie

Dyscyplina:

choroby układu krążenia

Instytucja nadająca tytuł:

Uniwersytet Jagielloński. Collegium Medicum. Wydział Lekarski.

Promotor:

Dariusz Dudek

Data wydania:

2012

Format:

application/pdf

Identyfikator:

oai:dl.cm-uj.krakow.pl:3579

Sygnatura:

ZB-117672

ControlNumberVIRTUA:

kliknij tutaj, żeby przejść

Język:

pol

Prawa dostępu:

nieograniczony

Lokalizacja oryginału:

Biblioteka Medyczna Uniwersytetu Jagiellońskiego- Collegium Medicum

Kolekcje, do których przypisany jest obiekt:

Data ostatniej modyfikacji:

13 lut 2020

Data dodania obiektu:

17 lip 2013

Liczba wyświetleń treści obiektu:

478

Liczba wyświetleń treści obiektu w formacie PDF

478

Wszystkie dostępne wersje tego obiektu:

http://dl.cm-uj.krakow.pl:8080/publication/3579

Wyświetl opis w formacie RDF:

RDF

Wyświetl opis w formacie OAI-PMH:

OAI-PMH

Nazwa wydania Data
ZB-117672 13 lut 2020

Obiekty

Podobne
×

Cytowanie

Styl cytowania:

Ta strona wykorzystuje pliki 'cookies'. Więcej informacji