@misc{Moczulska_Anna_TNF-alfa,_2004,
 author={Moczulska, Anna},
 address={Kraków},
 howpublished={online},
 year={2004},
 school={Wydział Lekarski},
 language={pol},
 abstract={Celem pracy była ocena stężeń wybranych cytokin – czynnika martwicy nowotworów alfa (TNF-alfa), interleukiny 2 (IL-2) oraz rozpuszczalnego receptora dla interleukiny 2 (sIL-2R) w surowicy dzieci z pierwotnym zespołem nerczycowym (ZN) w różnych etapach choroby oraz określenie korelacji stężeń oznaczanych cytokin z poszczególnymi parametrami klinicznymi i biochemicznymi. Sprawdzono, czy stężenie cytokin może być czynnikiem rokowniczym progresji zmian morfologicznych oraz reakcji na leczenie, szczególnie cyklosporyną A (CsA). Badaniami objęto 98 dzieci z pierwotnym ZN w wieku od 1 r.ż. do 16,5 lat, w tym 56 chłopców i 42 dziewczynki, leczonych w Klinice Nefrologii Dziecięcej Katedry Pediatrii Wydziału Lekarskiego UJ. Oznaczenia cytokin dokonano w 141 rzutach ZN oraz w różnych etapach po uzyskaniu remisji. Biopsję nerki wykonano u 51 pacjentów, rebiopsję u 22. Grupę kontrolną stanowiło 31 zdrowych dzieci w wieku od 0,6-16,5 lat, w tym 18 chłopców i 13 dziewcząt. W oznaczeniach stężeń TNF- alfa i sIL2R stosowano metodę immunoenzymatyczną ELISA, a dla IL-2 metodę EIA. Stężenie TNF- alfa w surowicy dzieci wzrastało w rzucie ZN i było tym wyższe im bardziej nasilone były objawy kliniczne i biochemiczne rzutu. Przy wysokim stężeniu TNF- alfa wzrastało prawdopodobieństwo szkliwienia kłębuszków nerkowych. Stężenie IL-2 w surowicy wzrastało w rzucie ZN i obniżało się stopniowo w okresie re},
 abstract={misji, korelując ze stężeniami lipidów oraz immunoglobuliny G. Pacjenci z niskim stężeniem IL-2 wykazywali większe prawdopodobieństwo pozostawania w remisji w pierwszym roku leczenia CsA. Ryzyko rozwoju cyklosporynozależności wzrastało u pacjentów z podwyższonymi stężeniami IL-2. Stężenie sIL-2R w surowicy korelowało ze stężeniami lipidów oraz wartościami morfotycznymi krwi. Prawdopodobieństwo uzyskania całkowitej remisji było większe u pacjentów z wyższymi stężeniami sIL-2R w rzucie ZN. Przy obniżonym stężeniu sIL-2R wzrastało prawdopodobieństwo steroidooporności oraz szkliwienia kłębuszków nerkowych. Współwystępowanie w rzucie ZN zakażenia górnych dróg oddechowych lub dróg moczowych nie modyfikowało stężeń badanych cytokin. Stężenia cytokin nie korelowały z częstością nawrotów ZN, czasem, który upłynął od poprzedniego rzutu oraz stosowanym leczeniem przed wystąpieniem rzutu. Przeprowadzone badania sugerują, że oznaczenia stężeń TNF- alfa, interleukiny 2 i rozpuszczalnego receptora dla IL-2 mogą być pomocne w przewidywaniu przebiegu pierwotnego ZN u dzieci oraz w doborze optymalnego postępowania leczniczego.},
 title={TNF-alfa, interleukina-2 i rozpuszczalny receptor dla interleukiny-2 w pierwotnym zespole nerczycowym u dzieci},
 type={Praca doktorska},
 keywords={pierwotny zespół nerczycowy, dzieci, TNF-alfa, interleukina-2, rozpuszczalny receptor dla interleukiny-2},
}